Slachtofferrol past MKB accountants niet

07 juni 2015
Veelvuldig valt het geluid te horen dat MKB accountants het slachtoffer zijn van fouten die door de grote kantoren zijn gemaakt. Marco Moling en Guus Ham verwoorden dit ongenoegen in een opiniestuk in het Financieel Dagblad van 21 mei jl. Zij vinden het bijzonder wrang dat thans alle accountants een strikte scheiding tussen controle, advies en administratieve dienstverlening moeten aanhouden.

Het verdienmodel van MKB accountants staat niet toe dat zij zich uitsluitend op controles richten. Dit leidt ertoe dat hun cliënten voor controles op de grote kantoren aangewezen zullen zijn. Deze grote kantoren profiteren zo ten koste van hun MKB collega's van de problemen die zij zelf geschapen hebben, zo stellen Moling en Ham.

De slachtofferrol past de MKB accountants niet. Misslagen van grote kantoren mogen mediagenieker zijn, dat wil niet zeggen dat MKB accountants het er veel beter van afbrengen. Integendeel, in een tweetal onderzoeken uitgevoerd in 2013 velde de AFM een vernietigend oordeel over de kwaliteit van accountantscontroles bij niet OOB ondernemingen. Deze kwaliteit was nog aanzienlijk minder dan die van grote kantoren. En die liet reeds ernstig te wensen over. De AFM achtte ingrijpende maatregelen geboden om de kwaliteit op het gewenste niveau te brengen.

Het is niet meer dan logisch dat de combinatie van controle en advies ook in het MKB aan banden wordt gelegd. Zoals Moling en Ham zelf al aangeven zoeken MKB bedrijven in hun accountant vooral een betrokken dienstverlener. Het is onwenselijk dat hij vanuit die rol van financieel vertrouwenspersoon ook de controle uitvoert. Die dubbelrol verhoudt zich niet met de onafhankelijkheid die voor een accountantscontrole noodzakelijk is.

Moling en Ham zouden er beter aan doen oplossingen voor dit onafhankelijkheidsprobleem aan te dragen. De sector is er niet bij gebaat wanneer accountants zich verliezen in gekissebis over de vraag wie schuldig is aan het geschonden vertrouwen. Wat gevraagd wordt is een gezamenlijke, eensgezinde aanpak met onderkenning van de eigen tekortkomingen.

Dit is een bewerking van een artikel van mijn hand dat op 5 juni 2015 in het Financieel Dagblad verscheen. De column werd tevens op www.accountant.nl geplaatst, waar het nogal wat reacties opriep.